Прыгажосць · жыцця

Цікава як шмат за апошнія 2 тыдні я даведаўся пра сябе.
Цікава як шмат, аказалася, ёсць ва мне рысаў характару і звычкі паводзінаў, якія бесяць (вынеосяць) ці проста напружваюць маіх, нават лепшых сяброў.
Нават не магу уявіць як гэта напружвае блізкіх і ня вельмі знаёмых...

Заўтра... 22
а штосьці так нявесела!!! :((
Можа гэта праз тое, што проста сёння няма сонца і мне няма чаго рабіць на працы,
а можа мне проста надакучыла ўмё і хочацца вырвацца на пару дзён з абрыдлага за зіму Менску, прыхваціўшы адну мілую дзяўчынку пару сяброў і працуючую машыну...
J'espere que ce sera un jour...

As usual я за 2 тыдни да свайго ДЗ нагадваю усим сабраушымся, што 16га сакавика гэтага года я стану старэйшым яшчэ на 1 год свайго выбитнага и никчэмнага жыцця.
Усим хто хоча праявиць сваю жыццёвую цикавасць да такой асобы як я можа павиншаваць мяне щ гэты дзень любыми сродками як сучасными так и старыми тэхналогиями... ;))

Пахамі
Холадам
Вецер
Незнаёмы
Сабе
Як той ліст
Ты не паспеў
Даглядзець
Сон пра лета
Зжаўцеў
І Зляцеў
Разам
З ЁЮ
Галінкаю
Долу
Каб Даць
Дрэву
Сілы
Увесну
Цвісіці.

Смутак
У Вачах
Ліхтара
Цягнікі
Праз
Дождж
У сьвет
Ляцяць
У вырай
А
Я
Хачу
Каціцца
Камянямі
Са Сцэны
Плачам
Аб
Усім
Самотна
Думаць
Ноч
Праз
Жнівень
Восень
Наўздагон
Я
Еду
Ад Якой
Праз
Кропляў
Скокі
На
Акне
Што
Ад
Цябе
Мяне
Схавала
У Дзень
Спаткання
Ліхтароў.

22.07.2008

З.Ы. А яшчэ мне першы раз захацелася восені: не разумею - ці я ўжо стаміўся ад лета, ці ў мяне проста такі хрэнова-самотна-восеньскі настрой...?

Бітлы прайшлі. А я ляжаў хвілін 20 каля дома і любаваўся зорным (хаця якое яно можа быць у Менску... так сабе - напаўзорнае) небам і думаў пра прыгожае лета, прыгожага, але хворага сябе, пра мінулае і пра будучыню.
І неадрыўна шкадаваў і шкадаваў пра многія рэчы: і пра тое, што Бітлз-фэст у адрозненні ад быдлз-фэста бывае толькі адзін раз на год; і пра тое, што я не настолькі паспяхова як хацелася б; што мы не паехалі да Макса на ноч на працяг гэтага дня-свята;
пра тое, што я б хацеў паміраючы ўзгадваць адзін з такіх моманртаў калі ты ляжыш па над зорным вечаровым небам і халодны начны вецер халадзіць твар у той час, як цёплая зямля грэе тваю спіну і навокал чуцен толькі шум лістоты дрэваў...

А вы калі небудзь снілі ў сваім жыцці свой труп??!
Які пры гэтым ўстаўшы з труны ( і памерлы 1 месяц таму) падыйшоўшы да вас сказаў вам фразу на латыні і лег зноўку у сваю труну, бо ты чытаў услых малітву, каб крый Божа ён не пайшоў убок сяброў ( дарэчы дзеянне адбываецца не на могілках, а ў, кшталту сямейным склепе)....?

Разгуба ўнутры
Патанаеш вачыма
Адводзіш свой позірк
З цікавых вачэй.
Псуеш сваю карму
Баўленнем з экранам
Атручваеш час
Не чытаючы кніг.
Вырошчваеш мары
Вандруеш па мапе
І ў мора канапы
Кідаеш свой corps.
Пяском у гадзінніку
трушчыш памкненні
даеш прарастаць
на сэрцы хмызнягу.
А потым з здзіўленнем
зусім нетаропка
ты і не адчуеш
як стаў валуном.

Я сёння нарешце ЗДАЎ гэта лайно (ці дакладней тое, што ў назве паста).
Гэта значыцца заўтра я атрымаю маленькую паперу (правы на кіраваньне аўтамабілем вагою да 3.5 тоннаў), якая дасць магчымасць вывучаць гэты такі неабсяжны па прасторах і часе сьвет хутчэй і прыемней. Я так дошга шоў да гэтага што нават ня верыцца.
...Прыемна, што штосьці ў гэтым свеце (хоць і такое дробнае, але) спраўджваецца....

В эфире телеканала ЛАД прошел сюжет о нашем гомельском мальчике Антоне Добросельском. Симпатичный такой, смышленый мальчишка лет 12-ти. Только вот живет он сейчас в больнице, и жить ему, по прогнозам врачей, остается не так уж много. У мальчика непропорциональный (большой) рост сердца. Ему уже была сделана операция, которая не принесла никаких результатов. И сейчас Антону просто необходима пересадка сердца в кратчайшие сроки. Эта операция стоит около 500 000 евро. Каждый из нас понимает, что эта сумма для обычной семьи просто нереальна! Семья получила ответ из Минздрава: ”Направление на лечение за рубеж считать нецелесообразным”. Для семьи это звучит как приговор.
Если вы можете хоть как-то помочь этому мальчишке, сделайте ЭТО.

Счета – в филиале № 305 ОАО “АСБ Беларусбанк” в г.Гомеле – в бел. руб.:
Транзитный счет № 3819382102987 на благотворительный счет 000000004.
Назначение платежа: “На Добросельского Олега Валериановича”

P.S.: Просьба: если возможно скопируйте пожалуйста это сообщение в свои ЖЖ, форумы и т.д.

Он поклялся в строгом храме
Перед статуей Мадонны,
Что он будет верен даме,
Той, чьи взоры непреклонны.

И забыл о тайном браке,
Всюду ласки расточая,
Ночью был зарезан в драке
И пришел к преддверьям рая.

«Ты ль в Моем не клялся храме, —
Прозвучала речь Мадонны, —
Что ты будешь верен даме,
Той, чьи взоры непреклонны?

Отойди, не эти жатвы
Собирает Царь Небесный.
Кто нарушил слово клятвы,
Гибнет, Богу неизвестный».

Но, печальный и упрямый,
Он припал к ногам Мадонны:
«Я нигде не встретил дамы,
Той, чьи взоры непреклонны».

Са сьвятам, вас мае любімыя і дарагія сябры і сяброўкі!!!!!!
З ДНЁМ ВОЛІ!!!
З ЮБІЛЕЕМ ВАС!!
З ДНЁМ СТАНАЎЛЕННЯ НАШАЕ ДЗЯРЖАЎНАСЬЦІ!
З ПОДЗЬВІГАМ НАШЫХ ДЗЯДОЎ І ПРАДЗЕДАЎ!
СА СЬВЯТАМ НАШАЙ ЕДНАСЦІ І МОЦЫ!!!
ЖЫВЕ...!!!!!

Засталося толькі сем дзён...
Пачынаем адваротны адлік і піар-кампанію самога сябе. (Вядома ж апошні дзень перад гэтай знакавай падзеяй падпадае пад закон аб інфармацыйнай цішыні ;))

Вы як наша самая маляўнічае, чыста-празрыстае, каштоўнае ды невычэрпна-глыбокае возера Беларусі якому мы як нашыя продкі прыносім часам паклон; часам злуемся на яго, як на незразумелую нам і ад нас незалежную таямнічую сілу; часам мы акунаемся ўсім целам й душою ў яго і атрымоўваем задавальненьне ад плаваньня ў ягоных водах і казытаньня ягонымі пяшчотнымі хвалямі аб наша цела; часам мы проста ня можам наглядзецца на рэльеф ягоных берагоў; часам мы расстаемся па справах жыцьця, але заўжды пасьля іх мы вяртаемся з яшчэ большай прагай застацца ў гэтым ўлонні прыроды назаўжды і аберагаць яго ад ўсіх і ўсяго.
Будзьце шчаслівыя!!! (і не забывайце быць хоць крыху цярпялівымі да нас, хлопчыкаў)